Gesien

Gehoord, gezien, gelezen en gedacht

Categorie: #bloghop

Kleurrijk

borstschildOnlangs bezocht ik een vrouwenochtend waar een man sprak. Zo’n ochtend met een sprekert en standjes en koffie en ontmoetingen. Deze ochtenden worden al bijna 25 jaar georganiseerd in ons stadje.

Het onderwerp was: “Verlangen naar volmaaktheid” Iets dat ons vrouwen bekend voorkomt, en christenvrouwen misschien nog bekender. Jezus geeft het als opdracht in Mattheüs 5:48. “Wees dus volmaakt, zoals jullie hemelse Vader volmaakt is”. Beetje moeilijke tekst.

Bij het verhaal werd een foto getoond van de Efod, die de hogepriester moest dragen. Over volmaaktheid gesproken, onlangs las ik in Exodus de beschrijvingen voor het maken van de tabernakel en de kleren van de priesters en hogepriester. De hogepriester droeg dit borstschild met twaalf edelstenen, en op de stenen de namen van de twaalf stammen van Israël. Ik vond het bijzonder om te lezen, en me te realiseren dat het volk in de woestijn bivakkeerde op het moment dat dit alles gemaakt moest worden. Spinnen, weven, timmeren, niets was te gek.
Ik vond het humor om dit te lezen: “Zo draagt Aäron telkens als hij het heiligdom binnengaat, de namen van Israëls zonen op zijn hart, op de borst-tas voor de orakelstenen, om de HEER steeds opnieuw aan hen te herinneren”.  (Exodus 28:29)

In de lezing ging het over verlangen naar volmaaktheid. Een verlangen dat zo vaak en zo makkelijk kan ondersneeuwen doordat we onszelf veroordelen, doordat we ons schuldig voelen, en daardoor in schuld en angst leven waardoor je je verborgen houdt. Je veroordeelt jezelf, of je voelt je veroordeeld of je veroordeelt een ander. Of misschien wel alles tegelijk.

Aan de hand van een reis door de bijbel werd geprobeerd die gedachten te ontzenuwen. Bijvoorbeeld door een tekst als in Romeinen 8:1: dus wie in Christus Jezus zijn, worden niet meer veroordeeld, zie je dit. God heeft onze zonden weggedaan, zo ver als het oosten verwijderd is van het westen, zover heeft Hij onze zonden van ons verwijderd.  (Psalm 103: 12) Of in de diepten van de zee. (Micha 7:19) God veroordeelt ons niet meer, je hoeft jezelf daarom ook niet te veroordelen.  Je bent in Christus geborgen, er is door  Hem betaald.

Heel vaak realiseer ik me dat ik die teksten best wel ken en weet. Ja, ik ben vrij, ja ik hoef geen slaaf te zijn van de zonde, in Christus ben ik een nieuwe schepping. En toch lijkt het zo vaak theorie en geen levenspraktijk. Te vaak gaat aandacht alleen uit naar de zonden die gedaan worden. Waarmee ik absoluut zonden niet wil ontkennen. Maar het steeds opnieuw stilstaan en soms stilzitten bij zonde maakt dat ik (soms) moedeloos word. Blijf zitten waar je zit en verroer je niet, zo lijkt het wel.

In Christus zijn, in Hem zijn, deze omschrijving komt vaak voor in het nieuwe testament. We mogen door Christus vrij tot God gaan! Vrij van oordeel.

kleurpotloden-01We kregen een mooie tip mee om thuis uit te werken: pak je bijbel en (je) kleurpotloden en ga de teksten ïn Hem” “in Christus” kleuren.

Ik ben er nog niet mee begonnen maar ga het zeker doen.  Veel kleurplezier gewenst!

logo-2016

Deze blog schreef ik in het kader van de #bloghop februari 2016. Organisator voor deze maand is Chiel Voerman.

Voor de verandering last-minute

Verbinding verbroken

Leuk, even je berichten bijwerken als je een nieuwe categorie hebt toegevoegd. En plotseling was het bericht geheel verdwenen… Per ongeluk naar het niets verplaatst.
Deze blog had ik geschreven in het kader van een Bloghop. Het thema was verbinding, mijn uitwerking was de verbroken verbinding.

De verbinding met het bedrijf waar ik tot eind 2015 voor gewerkt heb. Vanaf voorjaar 2010. Een bedrijf waar ik erg trots op was. Waar ik veel geleerd heb. Een bedrijf dat ik heb zien groeien, van zo’n 60 werknemers in 2010, tot een 180 eind 2015. Misschien mede door de groei veranderde de sfeer. De grootste boosdoener was de transitie van de AWBZ naar de WMO.  Het spande erom: blijven we bestaan? Die vraag legde veel druk op directie en medewerkers. Die druk zorgde voor zoveel stress, ook bij medewerkers dat de sfeer er zwaar door beïnvloed werd. Iets waar ik niet langer meer tegen kon. Daarom besloot ik ontslag te nemen en voor mij zelf te beginnen. Graag blijf ik mensen met NAH begeleiden. Die verbinding blijft bestaan.

Gebrokenheid

Daar ligt-ie! Gesneuveld. Trots laat de jager zich fotograferen. Deze foto kan de wereld op, wat een grootste prestatie is hier verricht. Zowaar, een van de grootste olifanten van de wereld ligt hier aan zijn voeten. Dood! Deze heldendaad mag wat kosten, en  heeft ook wat gekost. Iets van 50.000 euro las ik ergens. (weet niet of het klopt) Hoe bestaat het dat je puur voor je plezier iets dergelijks doet?

olifantBizar beeld uit een bizarre wereld. Uit hetzelfde continent waar deze beelden vandaan komen, vluchten veel mensen. Op de vlucht voor armoede en vaak ook voor vervolging. Op zoek naar een land waar ze welkom zijn en een ander leven willen leiden.

gebrokenheidEn dan deze foto, van een werk gemaakt door een syrische vluchteling. Op de vlucht voor geweld. Gebogen, gebroken.

Een leven in vrijheid. Wie wil dat niet? Gunnen we dat een ander? Of denken we dat anderen geen recht op vrijheid hebben? Of is alle rijkdom alleen voor het westen? “Ze” komen hier alleen  maar naar toe voor onze rijkdom, onze schatten, onze vrouwen? Of voor ??

Wat willen we geven, wat willen we delen? Ik vraag het me soms af, en stel deze vraag ook aan mijzelf. Wil ik geven van wat ik over heb, of doe ik het anders? Ik weet het antwoord al zonder de vraag te stellen.

Ook dat is gebrokenheid….

 

geschreven in het kader van de bloghop van de maand oktober.

Page 2 of 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén