Gesien

Gehoord, gezien, gelezen en gedacht

Een dag die tot nadenken stemde…

Via Facebook werd ik geattendeerd op een tentoonstelling in het Catarijneconvent in Utrecht. Het wat? Een museum, dat dicht bij de Domkerk ligt en waar de geschiedenis van 2000 jaar christendom getoond wordt. Tot 10 augustus is er een tijdelijke tentoonstelling: Thuis in de Bijbel. Een aantal zalen met schilderijen van nederlandse schilders, afbeeldingen van bijbelverhalen. Het bijzondere van de schilderijen is dat ze over bijbelse taferelen gaan, in nederlandse landschappen gesitueerd. Jozef en Maria in zestiende eeuwse kleding, Jezus geboren in een sneeuwlandschap, dat soort dingen. Heel bijzonder,  ik vond het mooi!

Behalve deze tentoonstelling is er de vaste collectie. Een reis door de eeuwen. Er is van alles te zien: beelden, schilderijen, kleding, video’s, waarin van alles verteld wordt over het christelijke geloof. Interessant en bijzonder. Ik verbaasde me over de monstransen en andere ingewikkelde dingen. Ik weet nu dat er verschillende zeer rijk versierd liturgisch vaatwerk is, waarin de hosties bewaard worden. Er stonden pontificale schoenen en pontificale handschoenen in een vitrine.  Ik was onder de indruk van de kleding die er is:

roomsekleding

In mijn beleving veel pracht en praal, in kleding te vinden en in allerlei andere dingen. Een kerk die steeds rijker werd en steeds meer macht naar zich toe trok. Was dit zoals God het bedoelde met de kerk? Er ontstond een “tegenbeweging”, de reformatie. Ook daar zijn schilderijen over te vinden. Er wordt veel getoond, er is veel om over na te denken. Ik was er een paar uur zoet.

Tenslotte wandelde ik nog wat door het centrum van de stad. Ik werd aangehouden door een jonge vrouw. Ze vertelde vol vuur een lang verhaal over megastallen en melkquota, en de gevaren daarvan. en dieronterende situaties die dit oplevert. Een lang verhaal, met als doel mij vooral flink te interesseren in de organisatie Milieudefensie. Haar verhaal was te lang, het duurde veel te lang voor ze eindelijk de aandacht vroeg voor haar organisatie. Och, wat jammer dat ik daar niet in geïnteresseerd was, en ik was nog wel zo aardig…. ja ja. Ik was geraakt door haar enthousiasme en kennis en doorzettingsvermogen. Allemaal kwaliteiten die ik aan zendingsdrang koppel. Dat was ze ook, een zendelinge, die mensen wil motiveren een petitie te tekenen om te voorkomen dat er nog meer megastallen komen. Ze heeft me in ieder geval aan het denken gezet… in die zin is haar missie geslaagd.

 

 

Vorige

After New-Wine

Volgende

The fault in our stars

  1. Mooi artikel! Nu baal ik dat ik niet in de buurt van Utrecht woon, had het graag willen gezien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén