Gehoord, gezien, gelezen en gedacht

Emma’s verjaardag

“Oma, als het Emma’s verjaardag is, dan gaan we naar haar toe. Naar  waar ze nu is…. eh, hoe heet dat ook alweer?” Ernstig keek ze me aan, Floor, onze kleindochter van vijf.

“Begraafplaats?”,  probeerde ik. “Ja! Zo heet dat. Hoeveel nachtjes slapen nog, oma?”

Samen telden we, en we kwamen uit op nog drie nachtjes slapen, voordat het de verjaardag van Emma zou zijn. Emma, haar grote zus die vandaag vijftien zou zijn geworden. De zus, waar Floor alleen een babyfoto van kent.

Vandaag is het Emma’s verjaardag. Een dag waarop je alleen maar stil kunt zijn, je gewone dingen doet,  naar Hiernaast gaat, een (lange) werkafspraak hebt, naar zang gaat, daar de slappe lach krijgt, en je tranen inslikt.

Emmadag, dag lieve Emma!

Vorige

Wat zou ik gelukkig zijn…

Volgende

Het leven….

  1. Dat blijft je levenlang verdrietig..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén