Gisteravond reden we naar Zwolle voor een concert. Een afscheidsconcert van de groep Half a Mile. Onze eerste kennismaking met deze groep was een aantal jaren geleden op New Wine.

We waren onder de indruk van de geweldige muziek van deze band. Puur en mooi. Vooral de vrouwenstemmen (twee zussen) zijn oorstrelend en adembenemend. Na New Wine hebben we jammergenoeg geen optredens meer bijgewoond. Tot gisteravond dus.

Arjen Roolvink, bedankt voor  het ‘lenen” van je foto. 

Een tijdje geleden zag ik de aankondiging dat de band ging stoppen, na bijna acht jaar. Jammer, jammer! We besloten dat we het afscheidsconcert mee wilden maken. Gisteren was de dag. Het was bijzonder. Mooi en melancholisch. Loepzuiver gezongen songs. Eigen werk en eigen invulling van andermans werk. Gister zongen ze een deel van hun repertoire. Het was een feestje met toch wel, een verdrietige ondertoon. Daverend applaus was het slot. Het slot van deze band, ik hoop van harte dat er niet gestopt wordt met zingen. Dat zou pas echt zonde zijn. Dit lied maakte, vooral ook door de tekst, veel indruk op ons. Vandaar dat ik het opnieuw plaats.