Gesien

Gehoord, gezien, gelezen en gedacht

Het blauwe jurkje

Ik sta voor mijn spiegels in de badkamer. Zie mezelf van voren en opzij.

blauwespritjurkMooie kleur! Mooie jurk. Zo’n Kingà Ban-jurkje.  Wat houd ik ervan en toch draag ik ze nooit. Vorige week kocht ik er eentje.

Samen met mijn zussen stonden we in een winkel. Eerst een grijs exemplaar, die was goed van lengte. Toen dezelfde  jurk in blauw, die veel mooier stond, maar  een aantal centimeters korter was. Twijfel sloeg toe.

Niet te kort? Vroeg ik. Nee hoor, kan prima, klonk het uit een aantal monden.

Maarre, ik zie toch echt mijn knieën, en vrouwen boven een zekere leeftijd…

De mouwlengte was prima, dat dan weer wel.

En hoe zat de jurk verder? Niet te strak? “Och mevrouw, als u er corrigerend ondergoed onder draagt….”

Ik ga overstag, vind de jurk toch wel erg mooi en koop hem (of haar?) Thuisgekomen reageert allernaaste enthousiast. Passen en showen doe ik nog niet.

Ik schaf toch maar dat bewuste setje ondergoed aan. Te vaak krijg ik de laatste tijd deze tip van verkoopsters.

Nog heb ik ondergoed en jurk niet tesamen gepast. Tot vanmorgen.

Adembenemend.

Ik kijk en draai en ben niet tevreden met wat ik zie. Die knieën, die richels, die…..

Mijn lijf dat de sporen van mijn leeftijd draagt. Sporen van het leven. Dat lijf dat vier kinderen gedragen en gebaard heeft. Ben ik er ooit tevreden over geweest, kritisch als ik ben? Of is het ontevredenheid, ondankbaarheid? Zie ik alleen wat minder mooi geworden is? Waar is mijn lef gebleven?

Mijn lijf dat me af en toe in de steek laat. Dat ouder geworden is. Ikzelf ben ouder geworden.

Ik kijk nog eens. Trek jurk en ondergoed uit. Haal opgelucht adem.

Ik durf het toch niet aan….

 

logo-2016Dit is mijn bijdrage aan de bloghop van juni. Het thema is bedacht door Anne Stekhoven, de overige bijdragen vind je op haar website. 

Vorige

Dinoplaatjes

Volgende

Samen

  1. O echt zo herkenbaar. Ik heb het ook, al vind ik het nog steeds wel kunnen. Komt omdat ik jurkjes gewoon wel leuk vind staan. Dus eigenwijs als ik ben, doe ik het toch en luister ik niet naar dat innerlijke stemmetje. Mooi jurkje op de foto!

  2. Nu ben ik eigenlijk wel beniewd naar een selfie in de jurk! Ik heb ‘maar’ twee kinderen (uit één zwangerschap) en ik moet nog 33 worden, maar mijn lijf is ook niet meer wat het geweest is.
    En toch dwing ik mezelf om jurken te dragen. Ik vind die jeans-met-een-zwart-truitje op zondag in de kerk namelijk zo saai.

  3. Wat een aansprekend verhaal. Wat roept het bij mij op? Trek je jurk aan en kijk wat er gebeurt. Durf te zijn wie je bent. Je bent zo mooi geschapen, ik zag je foto, prachtig! Wees Hem dankbaar en bedenk wat Hij zei toen Hij alles schiep: En God zag dat het goed was. Als jij dat jurkje mooi vind is het toch prima? Ik draag ook heel graag jurkjes en bij mij zie je ook mijn knieën. In de kerk kijk ik ook wel om me heen en ik zie overal prachtige knieën;)

  4. Leuk verteld. Ik moest aan Coco Chanel denken. Zij vond knieën in het algemeen niet mooi. Toch nog een idee: heb je het ook met een panty eronder geprobeerd?

  5. Aritha

    Heel mooi geschreven. Ik ben het met Anne eens, een panty er onder kan het mooier maken. Ik houd niet van jurkjes. En ik vind het niet leuk om tegen andervrouws knieeen aan te kijken. Waarom wil iemand eigenlijk zijn knieeen laten zijn?

  6. wat leuk al die reacties! leuk ook, hoe verschillend jullie reageren. Ik houd best van jurkjes, heb deze toch terug gebracht. het punt was niet dat ik een hekel aan mijn lijf heb, meer een soort ‘weemoed’ over het ouder worden, en vinden dat niet alles meer draagbaar is!

  7. Die weemoed is heel herkenbaar. En voor degenen die dit nog niet hebben, dat komt nog wel…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén