Gesien

Gehoord, gezien, gelezen en gedacht

Tag: Bach

Potpourri 1

foto via facebook….

Afgelopen zaterdag waren we in het Muziekcentrum en maakten de première mee van het nieuwste programma van Daniël Lohues, met als titel: op zoek naar Bach. Een samenwerking tussen Holland Baroque en Daniël Lohues. We kregen delen van composities van Bach te horen. En een aantal liederen van Daniël, die dan begeleid werden door het orkest, en daardoor een soort barok karakter kregen. Ik had er bij de wereld draait door al eens een voorproefje van gehoord en gezien, wat me erg aansprak. Het was bijzonder, ontroerend, en nodigde uit tot een lach. Eén van de liedjes die hij speelde was “Holt veur op ’t vuur”. Dat liedje begreep ik als: investeer in relaties, ook al kost het je veel (moeite). Het gaat over voeden, of smeulen en dus wat onder de grond/oppervlakkig aanwezig zijn. Ik herken dit wel in menselijke relatie(s), en zat me af te vragen of dit ook zo te benoemen is in de relatie met God. God blijft dezelfde. Je kunt zelf soms afstand voelen en soms ook creëren, in je relatie met Hem,  door je afzijdig te houden van allerlei dingen. ( zoals bijvoorbeeld bijbellezen, bidden, praten over Hem)  Of je kunt je afzijdig voelen door allerlei gebeurtenissen, in je leven of in het hele kerkelijke gebeuren. Dit is het liedje dat ik bedoel:

Hieronder de link naar een deel uit DWDD:

Het enige negatieve van deze voorstelling was dat het veel te kort duurde, na ruim een uur stonden we alweer op straat…


Zoek de verschillen.

Gisteravond gingen we naar de Mattheüs Passion. Niet voor het eerst, en hopelijk niet voor het laatst. We zaten tweede rang. Oftewel, op de eerste rij. Ik kon de ademhaling van de solisten tellen. Verder was er wat minder te zien, te dichtbij.

Deze keer werd de Mattheüs uitgevoerd zoals Felix Mendelssohn Bartholdy het uitvoerde in 1841. Dat was een jaar of 90 nadat Bach het uitgevoerd had. Het werk was alweer bijna ouderwets geworden. Mendelssohn gaf zijn eigen “draai” aan de muziek. Vooral door er flink in te snijden. Duurt een Bach uitvoering ongeveer drie uur, gister duurde het ongeveer twee uur.

In het programmaboekje stond precies aangegeven wat er weggelaten was in deze versie. Er waren nogal wat koorgedeeltes en aria’s verdwenen. De koorgedeeltes miste ik. Dat zijn vaak bekende melodieën en bekende woorden, zoals het lied: “O Haupt vol Blut und Wunden”.  Dit lied werd dan nog net wel gezongen, het tweede couplet niet.

Bijzonder was de rol van het orgel. Magistraal klonk het in een van de meest heftige koralen. Mooi!

De zaal was mudjevol en aan het einde klonk een ovationeel applaus. Het was supermooi! Vandaag piepen nog flarden van de muziek op. Ook op deze manier leer ik weer om stil te staan bij de lijdenstijd, bij het bijzondere van Pasen!

20140404_Matthaus

 

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén