Vandaag waren allernaaste en ik in het Catharijneconvent in Utrecht. We waren nieuwsgierig geworden door een artikel dat een tijdje geleden in het Nederlands Dagblad stond. Er is een tentoonstelling over Maria. Dé Maria, uit de bijbel.

De tentoonstelling trekt best wat publiek, vanmiddag zag het zwart van de grijze hoofden. (wie bedacht er eigenlijk dat ouderen alleen maar geld kosten?) Het was druk in de zalen, die niet allemaal even groot zijn. Behalve dat er veel te zien is, is er ook veel te horen. Als je een beetje meeluistert met de medebezoekers. Dat kan ik goed.

De tentoonstelling begint in de verre oudheid. De theorie (die beschreven staat op de muren van de zalen) is dat Maria een soort christelijke oermoeder is. Een christelijke vervanging van goden als Artemis uit Efeze, of goden uit Afrika. Er zijn beeldjes of afbeeldingen van die goden.

Met een sprong komen we in het begin van onze jaartelling terecht. Dat Maria vereerd wordt en aanbeden wordt, dat weet ik nog net. Dat geloofd wordt dat ze zondeloos is en naar de hemel opgevaren, zover was ik ook nog. In apocriefe boeken staan nog veel meer verhalen over haar, en over haar afkomst. Heel bijzondere dingen las ik. Hoe haar ouders heetten, de wonderen die zij gedaan heeft, (?) Ik was verbaasd te lezen dat de zonde van de wereld door Maria was weggenomen.

Ik merkte dat ik ‘last’ had van al deze dingen, het belemmerde mijn kijken naar alle kunst. Want kunst was er! Bijzondere schilderijen, ikonen, beelden. Heel veel! Die ik uiteindelijk mooi vond, in meer of mindere mate. Al blijf ik het lastig vinden dat denk en oordeel hoofd stil te zetten.

Ik was bijzonder geraakt door dit werk, een Piëta. Geen Maria met gestorven zoon. Dit is gemaakt door Klaas Kloosterboer, na aanslagen in Parijs. (november 2015) Door de verf heen zijn de krantenberichten over deze aanslagen te lezen.

Sinds een aantal jaren is Biblejournaling hot in christelijk Nederland. Het houdt in dat je allerlei tekeningen en schilderingen maakt in je bijbel. Er zijn speciale bijbels voor ontwikkeld. In het museum zag ik de moeder aller biblejournaling.

Ach ja, om in bijbelse termen te blijven: er is niets nieuws onder de zon!

 

 

Het was een boeiende dag uit, waar we van genoten hebben. Ik ben weer een beetje wijzer geworden, over kunst en over mijzelf!