Gehoord, gezien, gelezen en gedacht

Tag: gebed

Afkondiging

Vanmorgen werd ik wakker met zo’n zeurig gevoel in me. Ik hoef nooit na te denken wat ik op een dag moet doen, of wat er op een programma staat. Het zit in mijn hoofd, en ik stap meestal geheel voorgeprogrammeerd mijn bed uit. Vanmorgen had ik niet zo’n zin in de dag.

Er zou een verklaring voorgelezen worden in de kerk. Een verklaring waarin onze namen niet genoemd werden, maar die wel over ons ging. Er stond in dat de kerkenraad ons nu op dit moment niet kan en wil ondersteunen bij ons werk bij Hiernaast, waar wij wel om gevraagd hadden. De gemeente werd opgeroepen tot gebed.
Dat kwam zo: al een tijd zijn wij op zondag meestal niet in onze ‘eigen’ gemeente te vinden, maar bij Hiernaast. We houden daar op zondag een brunch, zo proberen we iets van Gods liefde en grootheid te laten zien. Dat doen we door er te zijn, door een Bijbelverhaal te vertellen, door een werkvorm te doen. We voelen dit als onze roeping. We voelen ons gezegend door wat er gebeurt tijdens die brunches. Hiernaast bestaat al een jaar of drie. Vanaf het begin hebben we geprobeerd te overleggen met de kerkenraad van onze gemeente. Lange tijd was er onduidelijkheid. Was onze vraag niet helder?

We hebben om steun en ondersteuning gevraagd van kerkenraad en gemeenteleden. Dat lag moeilijk, op de een of andere manier. Gesprekken werden met ons gevoerd en af en toe ook over ons. Er is verschil in inzicht op een aantal punten. We komen er met z’n allen niet uit, helaas.
Daarom besloot de kerkenraad een verklaring voor te lezen om soort duidelijkheid te creëren,  en in een kerkdienst voor dit hele gebeuren te bidden. Dat was dus deze ochtend. Wij waren er niet, want we zaten aan de brunch. Er is gebeden. Er werd opgeroepen tot gebed.

Dat bidden gebeurde vanmiddag. Een aantal lieve vrienden kwam bijeen, met hen hebben we gebeden en gedankt voor Gods grootheid, voor zijn werk, voor zijn liefde, voor de gemeente, voor de kerkenraad, voor ons. Het was goed!

Zonder toestemming…

Een land is maar een land

Heer van de wereld, het gaat niet goed, en dat is niets nieuws:

uw schepping zucht, en ook ons kleine land, maar zelden nog

naar U. Heer, wij verlangen naar een overheid die geeft en zorgt,

maar wees bij ons als dat niet langer zo kan zijn en wij de pijn

 

van harde keuzes moeten dragen, Heer God, wij willen veel

en roepen snel, maar leer ons toch verlangen naar wat goed is,

sterk en echt. Leer ons, schreeuwers, schreeuwen om recht.

Geef ons de moed om op te staan, voor buren, vrienden,

 

vreemdelingen, volgers van andere goden dan U- als zij de last

van onrecht moeten dragen. Leer ons de nood achter hun

voordeur zien. En Heer, de nood achter de voordeur van

ons eigen huis, onthul ons die. Leer ons, die snel verveeld zijn,

 

trouw, aan man of vrouw, en aan elkaar. En sta hen bij die

breken bij gebrek aan liefde. Leer ons betrokkenheid

op hen die voor hun toekomst vrezen, en voor hun kinderen

die opgroeien tussen schermen. De eenzamen van straks.

 

Heer, wij zijn Hollanders en wij verlangen naar de zee, wij willen

vaart en geld, wind in de zeilen, maar wij bidden: breng ons de haven

van uw wijsheid binnen. Leer ons, als wij ons werk alleen verrichten

voor ons loon, het geheim van het mosterdzaad, het geheim van het

 

brood voor vandaag, en rust daarbij. Geef sterke schouders een sterk

hart, leer leiders dienen. O Heer, uw wereld schreeuwt in nood, haast

overal, en wij hebben het onvoorstelbaar goed. Geef ons uw vrees,

die het begin van wijsheid is, en kon het zijn een beetje moed.

 

Heer van de wereld, een land is maar een land. Wij bidden veel,

wij klagen, vrezen, beven. Maar komt de schaarste uit uw hand?

Laat het dan duren Heer, en leer ons dragen. Leer ons dan maar

van onze schaarste geven. Omdat uw liefde meer is dan het leven.

 

Amen.

 

Dit prachtige gebed stond vanmorgen paginagroot in het Nederlands Dagblad. Te mooi om niet te delen.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén