Afgelopen week waren we in het huis van een van de kinderen. Zij waren een midweekje weg en wij mochten op de (klein)kinderen passen. De oudste twee waren thuis, voor hen zorgden wij. De jongste twee waren bij de andere opa en oma. Op deze manier konden wij ook nog werken.

We kwamen weer in het ritme van naar school brengen en halen, tassen inpakken, (en uitpakken). Kinderen op tijd uit bed halen en op tijd er weer in krijgen. Psalmversje oefenen, Naam & Feit leren, 3 bladzijden lezen en een gezichtje maken. Het leek of sommige dingen nooit veranderen en andere dingen waren nieuw.

We ontdekten dat het ene kind ‘slow-motion’ in de Here Jezus gelooft, daarna vroeg hij  aan oma wat dat woord toch betekende? In de rest van de week kregen heel wat situaties de kwalificatie slow-motion mee. De broers zaten elkaar achterna en gunden elkaar de laatste banaan niet, maar wekten ons wel door hun lied: ‘samen in de naam van Jezus’. Ze genoten van pannenkoeken, door opa gebakken en van een vispartij, samen met opa. Oma had weer eens een vergadering van haar werk…..

Nu is de week voorbij, papa en mama zijn onderweg naar huis. Oudste kleinzoon merkte vanmorgen op dat hij het fijn en niet fijn vond dat papa en mama terug kwamen. Tuurlijk was het fijn dat papa en mama thuiskomen, maar jammer dat opa en oma weer naar huis gaan. En ook wel weer druk, vond hij, als ze met z’n zessen zijn.

En opa en oma? Die hebben genoten en gemopperd, ook dat was zo af en toe nodig. Ze gaan vanavond weer naar huis, en verheugen er zich stiekem op dat ze morgenochtend in alle rust en stilte hun krantje kunnen lezen en hun boterhammetje kunnen eten…..